حرفهایم را چرا نمی فهمید

آنقدر درکشان سخت است

من از همین سرزمینم پس چرا درکشان نمیکنید

چرا نمی فهمید مرا

انقدر افکارم را مخفی نمودم که مثل لقمه ای در مغزم گیر کرده است

نمیدانم در فکرت چیست

نمیدانم پشت این مهربانی چه نهفته است

دوستداشتن

لذت بردن

غرور

ویا

.

.

.

.

به خنده ام می اندازد

به خنده ام می اندازی

اما دیگر نه مثل قبل از صمیم قلب

حقارتت مرا به خنده می اندازد

آنقدر خسته ام که بیدرنگ

بیدرنگ

جریان زندگیم را قطع می نمودم

تنها

تنها چشمان نگرانتان از این کار بازم می دارد

سفید

سبز

صورتی

خاکستری

دودی

سیاه

دودی

خاکستری

صورتی

سبز

سفید

.........

.......

زندگی

روزگاریست که مرا از من ربوده ای

ازخود گذشته ام

اکنونم ,آشوبی و پریشان است

خدایا تکیه گاهی

از ان دست می خواهم که مرا تماما در بر گیرد

من خود را می خواهم

وتو سرانجام

تنها بازنده این میدانی

این را میدانی؟؟

من نیستم

کجایم من

!!!در کدام زمان سیر میکنم

می خواهمت

همچون

آزادی

عشق

زندگی

می خواهمت خواب

همچون مرگ

از آن رو که آرامشی ابدی در توست که مرا بسویت فرا می خواند