تصمیم

هیجان

جاده

سکوت

سختی

غم

شادی

اشتباه

نامیدی

امید

جاده

من

آنها

مرگ

جاده

تنی آرام

چشمانی نیمه باز

سکوت مبهم

فکر

فکر

....فکر

(من سرگردان به دنبال دری, روزنی (از آن دست که مرا به سوی رهایی هدایت کند

تنهای تنها

احساس خستگی بی پایانی سراسروجودم را دربرگرفته

چیزی نهیبم میزند تنها 1 قدم دیگر

......باز 1 قدم دیگر

راهیست در برابر بی پایان وبی بازگشت

و من تنهای تنها

چند صباحیست که یاد گرفته ام که خود باشم تنها خود

بی حضورتو, فکرتو و حتی عطرتو

گویی هیچگاه نبوده ای و تنها رویایی از این دست که هر از چند گاهی تو را به یادم می آورد

و من زنی تنها در سرزمین نفرین و تاریکی

در سرزمین من , من چیزی جزء تکرار یک واژه نیستم

زن

زن

انسانی به استثمارکشیده شده در طی اعصار

تنهای تنها

رنجور ار تازیانه زمانه

براستی کیست که اینچنین طوق اسارت را برگردنم مینهد

کیست که من به مقابله با او بر خیزم؟

آیا میتوانم با او به مقابله برخیزم

آیا میتوانم او را درهم شکنم

ویا به تلی از خاک بدل نمایم

می توانم

تنهاآن زمان که با خود به مقابله برمی خیزم

تنها زمانی که طناب اسارتم را که به سختی به آن چنگ انداخته ام رها نمایم

تنها آن زمان

و این راه همچنان باریک وبی انتهاست

.......ومن تنهای تنهایم

خداوندا چه کرده ام به درگاهت که اینچنین مستحق عذابم

دیرگاهیست که در آستانه درگاهت همانند گدایان به انتظار نشسته ام

دیرگاهیست که تنها تو را میبینم

مرا به کدامین علت اینچنین خوار نموده ای

به کدامین علت

خداوندامن کیستم

آیا انسانم من

نمیدانم

......آیا من

آه خدایا

من کیستم

زندگی میخواستمت بدون هیچ منتی

بدون هیچ توقعی

ولی دریغ

که

اینگونه به مسخره گذارده ای مرا

مرا که اینگونه با تمام توان فریاد زدم عاشقت هستم

خود خوب میدانستی

این آزمون سخت تر از توانم بود

.......دیگر یارای رفتنم نیست

ولی

بزودی سرپا خواهم ایستاد

وآنگاه به تو خواهم خندید که هیچ نیستی در برابر اراده یک انسان

بزودی

منتظرم باش

زندگی سراسر بازی مسخره خدایاناست

همیشه باور داشتم

ولی ایمان نداشتم

مثل تو که همیشه باور داشتمت

ولی هیچگاه نتوانستم به تو ایمان داشته باشم

ولی اینک بلاخره توانستم این طلسم رابشکنم

بلاخره توانستم

.......دیگر به هیچ کدامتان ایمانم ندارم

زندگی همیشه میخواستمت

.....ولی حالا

نمیدانم دگر بار

بعد از چند روز

چند ماه

چند سال

دوباره بخواهمت

خالی خالی ام

از هر چیز

از هر کس

کوله ام را بر پشت می نهم

دوباره به راه میافتم

مرا دگر صدا مکن

که دیگر از چشمم افتادی

.....که دیگر

زندگی دروغی بزرگ بیش نیست

متاسفم که دیر فهمیدم

براستی

زتدگی چیستی؟

تولد

رنج

مرگ

نمیدانم چیستی که اینچنین سخت به تو چنگ انداخته ام

زندگی

زندگی چگونه بگویم که دیگر نمیخواهمت

به چه زبانی

که هرچه مبارزه میکنم بازهم بینصیبم

ازتو

خوشی هایت

من خسته از راهم

خسته از تلاشم

ناامید ناامیدم

هیچگاه نهراسیدم از زن بودنم

متنفر نشدم

جنگیدم

تلاش کردم

برای به اثبات رساندنم

برای وجود داشتنم

...حتی اگر تا امروز موفق نشده ام

ولی همچنان

فریاد خواهم زد که خوب بودن زنان درست مثل مردان به باکره بودنشان نیست

زنان خوبند چون اگر غیر از این می بود هیچگاه مردی رادوست نمیداشتند

هیچگاه زندانی رادیده ایدکه زندانبان خود را دوست داشته باشد

زنان اینچنیند

همه چیزتغییر میکنه

حتی من

عقیده ام

احساسم

.....حتی تو

حتی پارک تنهاییامون هم تغییر کرده

تونل رسالت اومده و از وسطش رد شده